2.Bölüm
Yüreğimin tel örgüsünü paramparça eden haydut,
hain çelmesiyle pusuda bekler,yüzüme bakar nemrut.
Sedâmla gecenin örtüsünü yırttım dilini tut.
Şüphelerim seslendikçe geçilemeyecektir benim hudut.
Bak,güneş parlaklığıyla yüce,deniz dalgalarıyla ulu.
Heybetimin rüzgarıyla söğütçesine titredi rabbin kulu
göğe açılan iki elimin bil ki birdir yolu.
Mikrofon icâdoldu,elim yazdı,vurdum sağlı sollu.
Öldürme gözlerini görünce beni sîmamı belle !
Lisanım benimle koç,kül yutmaz hile.
Bir beyitte çift sille.
Bile bile gülümse.
Ağırbaşlı bir dille mürekkep yalar bu dede.
Uykusuz geceyle aşka dal,tam ortasında uyuya kal.
Bu acımasız hayal bir kabusun esiri ve kör topal.
Kendime verdim emri,kim çekerse çeksin resti.
Başı dönük divânenin âvâre gezer hisleri...

[Nakarat]

Beyâban,bâranın yaşı gözümün,özü bednam salmış hüzünümün yüzü gülsün.
Ahvâlim suskun,dokunan bana mendil tutsun.
Beyâban,fırtınan beni kavurur,gözyaşım kum olur dağılır kumun o tozuna karışır
Biraz merhamet eyle..etme..eyleme..