Durdur, her şeye kıyarım.
Durdur, hiç iyi değilim.
Durdur, yok geri dönüşüm.

Durdur beni, hem sonu kötüyüm.
Durdur beni, her şeye kıyarım.
Durdur beni, hiç iyi değilim.
Durdur beni, yok geri dönüşüm.

Üzerimden zaman geçiyor ve zaman bahçıvan gibi
Kesilmesi icap eden o ölü çiçekleri kesiyor
Esinti yine soğukça eserken karanlığa
Orda yalnız donuyor, kemikleri kemiklerine çarpa çarpa

Yüzüme konuşuyor kader yine dobra dobra
Mahçupluğum gözlerimden yaş boca etti damla damla
Bende senden ibaret bir ben var amma ben yok anla
İyi hissetmek için mutlak yakın olmak gerekir, olduranla

Sende tutunmaya çalışan bir ben olmak ki acıların acısı
Ki bence seni arayan herkes bulur
Yıkılmak bu kadar kolayken, sana tutunmak tek çarem
İçerdiğim sessiz geçer ifadem

Beni yerlebir et madem,
Dökülsün dudaklarından içimden geçen canımı alan sert cümleler
Senden işittiklerim inan ölümdende beterlerden
Kendimi kandırmak artık gelmiyor içimden

Sana tutunmaya çalışan ben,
Beni tutmayıp düşüren sen.
Kolay değil kabullenmem,
Sert sözler geçerken içimden.

Durdur, sonu kötüyüm.
Durdur, her şeye kıyarım.
Durdur, hiç iyi değilim.
Durdur, yok geri dönüşüm.

Durdur beni, hem sonu kötüyüm.
Durdur beni, herşeye kıyarım.
Durdur beni, hiç iyi değilim.
Durdur beni, yok geri dönüşüm.