AmeLya
05-04-2008, 11:12 PM
> On binlerce evladımızı gömdük Çanakkale'ye kefensiz, mezar taşsız.
> Hiçbirine üzülmedik, ağlamadık.
> Övündük, gurur duyduk sadece onlarla.
> Bir kısmı daha üniversitedeydi, eğitimlerini bıraktılar yarıda ve ölüme
> koştular, sınıf sınıf, fakülte fakülte...
> Üniversiteler mezun veremedi o dönem, çünkü öğrencileri kalmamıştı.
> Futbol takımları, sahaya çıkıp asker selamı vermedi, asker selamını siperde
> verdiler ve öldüler.
> Maçlar 11 kişiyle oynanamadı o yıl...
> Televizyon daha icad olmamıştı, ölüm haberleri gitmezdi evlere, ölmeyen geri
> dönerdi, dönmeyenler ölmüş demekti.
> Dünyada Çanakkale kadar kanla sulanmış bir toprak parçası yoktur.
> Ama o kan kurtarmıştır vatanımızı.
> Vatanımızdan önce insanımızı.
> Yüzyılların boyun eğmişliğine, acizliğe, suskunluğa, çaresizliğe verilmiş
> bir yanılttır Çanakkale.
> Dökülen kan, bir milleti temizlemiş, arındırmış, yeniden millet haline
> sokmuştur.
> Dökülen kan bu anlamda toprağa kan akıtmak değil, geride kalanlara kan
> vermektir.
> Onların verdikleri kanla kalanlar yaşadılar.
> O nedenle bu kanın kıymetini bildiler.
> Şehitlerden alınan o kanla bu millet arınıp ayağa kalkmış, Kurtuluş
> Savaşına vermiştir.
> ....
> Çanakkale'nin üzerinden neredeyse 100, Kurtuluş Savaşının üzerindense 90
> yıl geçmiş.
> 10 milyonluk nüfus 7'ye katlanmış, 70 milyon olmuş.
> Telsiz direklerinin yerini internet, televizyon hatları, demiryollarının
> yerini hava alanları almış.
> Artık haber anında alınıyor.
> Önce bir haber geçiyor altyazıyla televizyonda, "Gabar Dağı'nda
> teröristlerle girilen bir çatışmada ...."
> Sonra internette "flaş" haber olarak veriliyor.
> Ertesi gün gazetelerde bir haber: "şehitlerimiz...."
> Sonra uçakla getirilen bir cenaze, camide toplanmış insanlar, haykıran
> insanlar, gözyaşlarını tutamayan komutanlar, ne olduğunu anlayamayan
> bebeler...
> Acı.
> Bir günlük acı.
> Sonra askerimizi şehit eden teröristleri yakalama çabaları.
> Büyütülen, genişleyen operasyon.
> Kuşatılan dağ.
> ....
> Tam 23 yıldır hep aynı gerçekle yaşıyoruz.
> 23 yılda şehit olan askerimiz 6 bini geçmiş.
> 6 bin şehit bizi kendimize getirememiş.
> Hayat hep kaldığı yerden devam emiş.
> şehit haberleri ise hayatımıza verdiğimiz bir "acı arası" sadece.
> Sorarsanız hepimiz çoook üzülüyoruz.
> ...
> Sonra Meclis kürsüsüne kadar çıkmıþ bir PKK'lı terörist utanmadan konuşuyor:
> Bu kan dursun, acılar dinsin.
> Sonra o teröristin kumanda ettiği aydınlar her gün bir başka "barış"
> bildirisi hazırlıyor.
> Sonra o teröristin partisinin belediye başkanı öldürülen terörist için
> ambulans gönderiyor.
> Sonra o ambulansı gönderen belediye başkanı teröristin cenaze törenini
> düzenliyor.
> Sonra o cenazede imam "şehitlerine" dua ettiriyor.
> Sonra...
> Sonra...
> Bunları da iziliyoruz aynı televizyonlardan.
> ...
> Sonra o teröristlerin aileleri toplanıyorlar bir kaç bin kişiyle, Türk
> Ordusu'nun aylardır "geçeceğiz, geçiyoruz, geçeriz" deyip de bir türlü
> geçemedği sınırı geçiyor, Türk Ordusu'nun "gireceğiz, giriyoruz, gireriz"
> deyip de giremediği Kandil Dağı na giriyor.
> Ve açıklıyor.
> Evlatlarımızı vuramazsınız, biz onların canlı kalkanıyız.
> ...
> Sonra yeni bir şehit, yeni bir cenaze, yasa gömülmüş feryat figan bir hane.
> Sonra "kanları yerde kalmayacak" sözleri.
> Sonra...
> Sonrası yok; aslında hep aynı.
> Kim öldürüyor evlatlarımızı aslında, teröristler mi biz mi!
> 23 yıldır evlatlarımızın kanı hep akıyor da durduramýyorsak...
> Ve sonra evlatlarımızın kanının nafakasını vermek için bir de televizyondan
> açık artırma bir bişey kampanyası düzenliyorsak...
> Sonra da biz ne büyük milletiz, nasıl da birlik olduk diye
> böbürleniyorsak...
> Cenazeler hep mahallemize geliyor da, bir gün olsun bunca alie toplanıp,
> çocuklarımızın vurulduğu dağa çıkıp, gelin bizi de vurun diyecek cesareti
> bulamıyorsak...
> Hep ağlıyorsak ama ağlamanın aslında susmak demek olduğunu itiraf
> edemiyorsak...
> Her gün şehit cenazesi kaldırmanın, bu cenazeleri kaldıranlara ne büyük bir
> onursuzluk yüklediğini, omzumuzda taşıdığımızın şehitlerimizin tabutu değil
> de bu onursuzluk olduğunu, o nedenle tabutun bu kadar ağır olduğunu
> duymuyorsak...
> şehitlerimizin akan kanı, bu vatanı da, onları da temizler ama biz geride
> kalanları, biz geride izleyenleri, biz geride susanları, biz geride bir şey
> yapamayanları sadece kirletir...
> Çanakkale'de akan kanla arınan bir millet, şimdi Güneydoğu'da akan kanla
> kirleniyor...
> Kirleniyoruz...
> Kirleniyoruz...
(alıntı)
> Hiçbirine üzülmedik, ağlamadık.
> Övündük, gurur duyduk sadece onlarla.
> Bir kısmı daha üniversitedeydi, eğitimlerini bıraktılar yarıda ve ölüme
> koştular, sınıf sınıf, fakülte fakülte...
> Üniversiteler mezun veremedi o dönem, çünkü öğrencileri kalmamıştı.
> Futbol takımları, sahaya çıkıp asker selamı vermedi, asker selamını siperde
> verdiler ve öldüler.
> Maçlar 11 kişiyle oynanamadı o yıl...
> Televizyon daha icad olmamıştı, ölüm haberleri gitmezdi evlere, ölmeyen geri
> dönerdi, dönmeyenler ölmüş demekti.
> Dünyada Çanakkale kadar kanla sulanmış bir toprak parçası yoktur.
> Ama o kan kurtarmıştır vatanımızı.
> Vatanımızdan önce insanımızı.
> Yüzyılların boyun eğmişliğine, acizliğe, suskunluğa, çaresizliğe verilmiş
> bir yanılttır Çanakkale.
> Dökülen kan, bir milleti temizlemiş, arındırmış, yeniden millet haline
> sokmuştur.
> Dökülen kan bu anlamda toprağa kan akıtmak değil, geride kalanlara kan
> vermektir.
> Onların verdikleri kanla kalanlar yaşadılar.
> O nedenle bu kanın kıymetini bildiler.
> Şehitlerden alınan o kanla bu millet arınıp ayağa kalkmış, Kurtuluş
> Savaşına vermiştir.
> ....
> Çanakkale'nin üzerinden neredeyse 100, Kurtuluş Savaşının üzerindense 90
> yıl geçmiş.
> 10 milyonluk nüfus 7'ye katlanmış, 70 milyon olmuş.
> Telsiz direklerinin yerini internet, televizyon hatları, demiryollarının
> yerini hava alanları almış.
> Artık haber anında alınıyor.
> Önce bir haber geçiyor altyazıyla televizyonda, "Gabar Dağı'nda
> teröristlerle girilen bir çatışmada ...."
> Sonra internette "flaş" haber olarak veriliyor.
> Ertesi gün gazetelerde bir haber: "şehitlerimiz...."
> Sonra uçakla getirilen bir cenaze, camide toplanmış insanlar, haykıran
> insanlar, gözyaşlarını tutamayan komutanlar, ne olduğunu anlayamayan
> bebeler...
> Acı.
> Bir günlük acı.
> Sonra askerimizi şehit eden teröristleri yakalama çabaları.
> Büyütülen, genişleyen operasyon.
> Kuşatılan dağ.
> ....
> Tam 23 yıldır hep aynı gerçekle yaşıyoruz.
> 23 yılda şehit olan askerimiz 6 bini geçmiş.
> 6 bin şehit bizi kendimize getirememiş.
> Hayat hep kaldığı yerden devam emiş.
> şehit haberleri ise hayatımıza verdiğimiz bir "acı arası" sadece.
> Sorarsanız hepimiz çoook üzülüyoruz.
> ...
> Sonra Meclis kürsüsüne kadar çıkmıþ bir PKK'lı terörist utanmadan konuşuyor:
> Bu kan dursun, acılar dinsin.
> Sonra o teröristin kumanda ettiği aydınlar her gün bir başka "barış"
> bildirisi hazırlıyor.
> Sonra o teröristin partisinin belediye başkanı öldürülen terörist için
> ambulans gönderiyor.
> Sonra o ambulansı gönderen belediye başkanı teröristin cenaze törenini
> düzenliyor.
> Sonra o cenazede imam "şehitlerine" dua ettiriyor.
> Sonra...
> Sonra...
> Bunları da iziliyoruz aynı televizyonlardan.
> ...
> Sonra o teröristlerin aileleri toplanıyorlar bir kaç bin kişiyle, Türk
> Ordusu'nun aylardır "geçeceğiz, geçiyoruz, geçeriz" deyip de bir türlü
> geçemedği sınırı geçiyor, Türk Ordusu'nun "gireceğiz, giriyoruz, gireriz"
> deyip de giremediği Kandil Dağı na giriyor.
> Ve açıklıyor.
> Evlatlarımızı vuramazsınız, biz onların canlı kalkanıyız.
> ...
> Sonra yeni bir şehit, yeni bir cenaze, yasa gömülmüş feryat figan bir hane.
> Sonra "kanları yerde kalmayacak" sözleri.
> Sonra...
> Sonrası yok; aslında hep aynı.
> Kim öldürüyor evlatlarımızı aslında, teröristler mi biz mi!
> 23 yıldır evlatlarımızın kanı hep akıyor da durduramýyorsak...
> Ve sonra evlatlarımızın kanının nafakasını vermek için bir de televizyondan
> açık artırma bir bişey kampanyası düzenliyorsak...
> Sonra da biz ne büyük milletiz, nasıl da birlik olduk diye
> böbürleniyorsak...
> Cenazeler hep mahallemize geliyor da, bir gün olsun bunca alie toplanıp,
> çocuklarımızın vurulduğu dağa çıkıp, gelin bizi de vurun diyecek cesareti
> bulamıyorsak...
> Hep ağlıyorsak ama ağlamanın aslında susmak demek olduğunu itiraf
> edemiyorsak...
> Her gün şehit cenazesi kaldırmanın, bu cenazeleri kaldıranlara ne büyük bir
> onursuzluk yüklediğini, omzumuzda taşıdığımızın şehitlerimizin tabutu değil
> de bu onursuzluk olduğunu, o nedenle tabutun bu kadar ağır olduğunu
> duymuyorsak...
> şehitlerimizin akan kanı, bu vatanı da, onları da temizler ama biz geride
> kalanları, biz geride izleyenleri, biz geride susanları, biz geride bir şey
> yapamayanları sadece kirletir...
> Çanakkale'de akan kanla arınan bir millet, şimdi Güneydoğu'da akan kanla
> kirleniyor...
> Kirleniyoruz...
> Kirleniyoruz...
(alıntı)