Vuslat Zamanı…

kanaviçeler işlenmiş her adımına
sevdanın öte kentteki adamına
nurla boyanmış fenerli yolları
bu kaçamak vakitte…, kısıtlı meşke doğru
yetmedi çözmeye buzlarımı..
şaşkınlık var üzerimde,
ve kırılamayan bir mahcubiyet….
uzan sessizce yatağın diğer ucuna
o çocuksu halinle bak yüzüme…
sokul sadece yastığıma….
daha çok var……..vuslat zamanına….
beklenilmiş asırlarca …..
resmedilmiş senelerdir içime eşgalin
çıldırır bazen hüzün………
sağanaklara izin verir,
bazen…bazen.. yalancı aşklara…
dur! …dinle……vuslata vakit var daha

ya…titreyen ellerini tut…. sürme sineme
şifresini çözme bedenimin..acele etme
yıldızların altına sakla sevişmeleri..
denizin en laciverdi olduğu ana..
ıslak kum tanelerine gömerek sensizliği
yakamoz ışığında parlasın renkli gözleri
doymamış sevdaya yüreği…...
bu gece çıldırmalı…..bu gece bizim olmalı…

ya da.. yağmurun hiç dinmediği ormanlara
ormandaki barakaya sürüklensin aşk…
kelepçelerini çıkar orda..sonra yine tak..
utanma duygusunu kaldır rafa
yanalım bu defa……
………………..
.....….… bu vuslat zamanında….

Hatice Müge Fındık



Bu şiirin hikayesi:

bu mutluluğu saklasak mı? yada vuslatı yasaklasak mı?

Veda saati…

ay yere indi artık gözlerimde..
tetiklendim sana doğru…kavurur bir öfke
kendimden korkutur
arka dönülmedi sevdana asırlardır
umutlarım kurşunlandı…vazgeçmedi….

çehrende hüzün rüzgarları…kirli sakallı yüzün
salmış dört ucunu
başın eğik..düşünceli....yersiz bir endişe
manasız bir gülümseme dudaklarında

vuslata davet vardı ruhumda
tükenince beklentiler..selam kesildi istemeden
onarılmışken sevda kapıları,
çok şey vaat ederken…
yapılamadan….çakılıp kalan.

kaygıların finaline uzanırken
içimizdeki coşkular koyverdi kendini
önyargıyla ilgisi yok söylenenlerin
can acıtan….....anlamını yitiren gözlerin değil
dinlemeyi bilmeden, koşan dillerin

en büyük yanıtı verir anlayana….
Yükselen tansiyonda atmosfer değiştirmek.
susmayı erdem bilir yüreğim…
böyle boş çırpınışlarda
haklılığını göstermez senin çıkan sesin.

arayışlar devam eder gönülde...
küsülse de birilerine
düşler devam eder yine karbeyazı
güzel şehrin güzel insanı
yaş olmuş bilmem kaç..
fark etmez…yürek hep taze,, ruh genç kalacak….

hatice müge fındık...

Vazgeçtim…

Vazgeçtim…
Gıyabımda karar veriyor her seferinde
Kendiliğinden darılıp …
Aklına estiğinde de barışıyor, yar
“Ayrılığa nokta koyalım, gel” diyor şimdi
Artık bu gönül nasıl inansın ki?

Nikah kıydım ben sensizliğe
Herşeyden vazgeçtim!
Vazgeçilmez gözlerinden bile…
Yoruldum bu iniş çıkışlardan, yar
Boşanmam kıydığım nikahtan

Sevda denilen şeyde aklım kaldı
Yüreğim su gibi ardından aktı
Kahrederken verdiğim karara
Gönlüm aşklara kilitli kaldı
Ve gönül ilk defa gurur yaptı

Kıymet bilsen artık.. nafile
Asıldı gönül bu kez küreklere
Savrulsa da açık denizlere
Kaçarken bu diyarlardan
Prim vermez artık yeminlere

Hatice Müge Fındık

teşekkürler