Ayrılık Makamından

Tarihlere gömüldüm süresiz
Sensizliğin kabuslarında
Zindanlarda tek başıma
Yarasalar etrafımda…
Kalbimde en ufak,
Umut belirtisi yok…!
Bir aşk makamısın sen
Sevdam...

Senden gelen..
Hep ayrılık makamından…!

Çökmüş içime ayrılığın sisi
Cevap vermiyor aşkın sesi
Takıldı yüreğime..,
Prangalar sanki….
Ağır aksak gidiyor nabız
Sanki duracak gibi…
Gücü tükenmiş bedenimin
Nefes belli belirsiz.
Yaşarken ölmek bu demek.
Yüreğimde bir tek sen!
Aşk makamı..sevdam..

Ama hep aynı parça senden….
Yine ayrılık makamından…!

Yaşanmışlığa …doygunluğa
Erememişken daha..
Hançerlendim yine..
Yine..tarafından ….
Aşktan,sevdadan çok öte..
Kafam bulanmış..içim bir tuhaf…
İtti beni kuytulara..amansız
Dönüp bakmadı ardına insafsız

Parça,yine dudaklarında
Yine söyler durur yar
Bir ayrılık makamından

Ümitlerim güneşti benim..
Güneş battı…doğmaz bir daha
Saplanmışım karanlığa
Can vermeye sebebimsin sen
Sövmek gelir içimden
Tanıdığım güne..
Lanetler ederim bazen
Yüreğime…

Gelen ses, aynı senden …
Yine..yine.. ayrılık makamından …

Hatice Müge Fındık

Aşkın sonrasında……

ayrımsayamıyorum artık..,
bugünü dünden….
sensizliğin güvensiz sığınağında
dinlendiriyorum kendimi güya
yarattığım göstermelik çözüm(süzlük)
örtmedi kabahatler kanununu….
aşkın sonrasında..

yatağın peluş örtüsüne uzanmış
sana düşler kurarken,
yakaladım kendimi…
halbuki;
ayrılıkla nikah kıyalı…
fazla değildi…
suçlu p***olojisinde gözler…
indi yere…..
aşkın sonrasında….

yaralı bakışlarının ezici ağır yükü.
bittirir beni.
avuçlarımızdan akan kum taneleri…
arkasından baktığımız aşk gibi…
yüzünün kıvrımlarında.,
gezmeyince gözlerim….
bir yanım ek*** gibi….……
cinnet geçir huzur...
ıraktır mutluluk sanki....
aşkın sonrasında…..

Hatice Müge Fındık

Bu şiirin hikayesi:

'yaşamın bir yerlerinde, bir vakitte mutlaka..! ! ! '

Aşkın Meal-i…?

Düşünmeye bile tahammülü yok gönülün
Seni sevmekten vazgeçme ihtimalini….

Netleşmemiş ne olursa olsun sana ait
Masum olduğunu bilir yüreğim..
Anlaşmazlıklar diz boyu,
Aşkın eritir içimi,
Parsellenmiş içimde sevdan,,
Değiştiremez bu fikri…

Ayrılışların çözümü olmalı sanki..
Anlatılmalı, açıklanmalı Aşkın Meal-i

Aşk, yalnızca acı çekmek midir?
Yoksa, acı aşka mı dairdir?
Tuzlar mı serpilir kanayan yaraya?
Yari görmeden de yaşanır aşk..
Uzaklardan bir selamla mı geçiştirilir?
Kolay mı tüketilmeli bu duygular?
Kolay mı aşık olur bir yürek?
Bu kadar hafife alınmalı sence?
Gönül yine sever dercesine…..

Sevdanın yitip gitmesine izin vermek midir?
Senin doğrularını söyle, aç yüreğini?
Düşünemem seni asla kaybetme ihtimalini..
Yaz bana senin aşkını ve anlat Aşkın Meal-ini..?



29.07.2006

Hatice Müge Fındık

Aşka Aşık…

gönül tatile çıkmış,dönüş belirsiz
sevmelerden büsbütün yorgun..usanmış
uzak yollara beni uzandırma
ihtiraslarım bıçkın…..çaresiz
Yabancı…
aşk defterini bana açtırma
yılışık sevdalardan belli ki bıkkın yüreğim
bu kez sen de dağlama…
aşka aşık kalbim, kaçtı ve küstü aşka bu defa…

düşlerime girme…sevme..sevdim deme…
deli bir kısrak olurum ben sevdalar da
nehirler karışır denizlere..denizler okyanuslara
çağlayanlarda girer devreye son sürat
öyle büyür sevdalar içimde,
sevişmeler de buna inat…! ! !
sen iyisi mi bana dokunma
marifet sende değil gülüm..
aşka aşık yüreğimde..
asıl iş bana düşer bana göre
sen de sadece vesilesin işte…

Hatice Müge Fındık

Aşk utandı senden….

yol almaya devam eder gönül
enkazlar arasında
aşk utandı senden
can kırıklıkları çizmiş yüreği
iflah olmaz mı ne?
fırtına dönmüş kasırgalara
artık dinmez mi ne?
tuttum ışıkları yoluna
yağmalanmış sevgim.
soluğum tükendi artık
kaldı.. okyanuslar ardında….
yaralandı mı ne?

boşluk doldurulmaz varlığında
özgürlüklerim ön planda
terlemiş yıllarım
soluklanmaya zaman ister
aşılası yokuşlar bitti,
kırılası heyecan da.
uykularımın en derin noktasında,
haykırışlarını duydum
kucakladım hasreti......
o aşkı mahvetti
artık ölmem mi ne?

nakaratı saygı olmalı aşkın
hüzzam, makama,
katmer, güle,
ben... sana ait olmalı…
ve bakılacak yüze ….tükürme…
dillerin, acımasız
sevgim, sahipsiz,
günün,yarınsız
hakaretlerin, yersiz
kızgınlığın, gereksiz..
ve sevdan bereketsiz
AŞK BİTTİ (mi) ne?

Hatice Müge Fındık

Bu şiirin hikayesi:

'yaralanır sevgiler tıkanır bişeyler ve kaçınılmaza yol alır sevdalar, sahtelik varsa ruhunda.......'

Aşk iksiri
aşka hazır yürek,
kurallara mahkum edilince.
vurgun yemiş dalgıç gibi
vurdum dibe.
karışmadan tene ten,
ayrılıkla dansettim dün gece

yeni sayfalar açılmadan
vakit geldi sanıp, şiirlere verildi adın..!
hayaller kuruldu evcilik üzerine,
beden coğrafyasında
seyahatlere çıkıldı
keşifler yapıldı habersizce

yeşerir gene umutlar,
sarı olsa da sayfalar.
gönül hoyrat başeğmez sana
pişmanlığın doruğunda
yürüyeceksin.
yazgım bile diyemeden,
gideceksin.

aşk iksiri kadehlerde unutuldu…
içilmesi de zor
hazmı da….
seninle hiç bir şey olmaz
seninle yola çıkılmaz...
tek başına yüreyeceksin
tek başına da vereceksin son nefesini
yanlız.....belki yollarda
belki köprü altında
belki kaldırımlarda..
ama tek başına.........

Hatice Müge Fındık

Aşk İhaneti Affeder mi?

aşkların en büyüğünü yaşıyorum sandım
meger aşkım,aşkı başka bedende aramış
mutluluk bir kuş gibi uçarken ellerimden
yalansız sandığım aşk,entrikalar içindeymiş

ihanetin bedeli çok ağır olacaktır
aynı şekilde senin de canın yanacaktır
kıssasın kısası yaşamasına ramak kalmışken
gerçek aşkta her zaman gözün kalacaktır

şüphe denilen yılan çöreklenmiş bi defa
kalkıp gitmesi çok zor bir ihtimal
aşk herşeyi affeder mi sandın bebeğim?
sular bulandı bi defa durulması mümkün değildir

yıllar devrilmişti yanında,çıkarsız sevilmiştin sen
katlanılmıştım her güçlüğe aşkım uğruna..
ne çirkeflerle mücadele ettim senin yüzünden
değmezmişsin be sevgili,unutamam ben bu ihaneti..

Hatice Müge Fındık

Arnavut damarım…..

ahşap bir bahçe masasında kahvaltı
yine ahşap bir evin önünde
hani Selimiye de… bakmıştık ya geçen sene
O ev bizim olmadı….
belki olur bu sene
akşam yemeği yensin..
menekşe kokuları arasında
kuşlar da sofraya konsun
artık hayat bizim olsun

bakıp deniz gözlerine
kaybolsam maviliklerinde
yapışıp hayatın yelelerine
sevdayı dörtnala sürelim ….
kaybolan yıllara inat
Arnavut damarıma inat
son sürat yaşayalım

bizi bize küstüren..
yılları boşa deviren
Arnavut damarımı yendi sevdan
Şimdi kaldığımız yerden devam
vakit çok geç olmadan.

sözlerim var …..
fısıldanacak kulağına
birikti her şey çılgın ruhumda
yarım kalan fanteziler
tamamlanır morumsu akşamlarda
tetikler içimde ki coşku beni
hadi…savrul yollara düş şimdi
uzan gecelere….
...... uzun gecelere

Hatice Müge Fındık

Ardından……….

akşam vaktinin en karası ve en kararsızı
zemin kaydı ayaklarımın altından
süratle çekildi ipim
sıkarken dişlerimi
gözyaşımda zemherileri gizledim
çırılçıplak oldum ardından..…
Tanrıların gücüne karşı, gücüm,
cennetten kovulan iblis gibi
yalnızım…..
ama gözü kara bir deliyim ve asiyim
bu ne çelişki duygularda?
bu ne hırs ve bu ne biçim sevda?
Yutkunurum ben …… suskunum
bir konuşsam var ya..!

delindi uykular gene
bu kaçıncı sendrom
gece gözler belirince gecelere
fırtınaların koptuğu andır o
kahretsin..!
sinmiş oda duvarına sesin
sislerin arasından elin
uzanmış rahibe yüreğime
avuçların da mengenenmişim
anlıma siper ederim kolumu
kamaşır gözlerim ardından…..

yıldızlar yere indi kırık sevdada
samanyolu dağıldı düşler arasında
yürürken bir başıma limanda
hüzün yaprakları savrulurken
itimat kalmamış gözlerimde,
bir kez daha baş kaldırdım
ağlamayacağım ardından
mumları söndürdün ruhumda
öldürdün heyecanımı titrek bedenimde
aşkı yaşamak isteyen kalbimi
fırlattın dehliz denizlerine
niye…? neden..? niçin..?
sormayacağım……
kapandı sayfalarım ardından..!

Hatice Müge Fındık


Ardından… 2

anahtarı çevirdim usulca kapının
bir tokat gibi vurdu sessiz evin sensizliği,yüzüme
kapıda dayalı kaldım bir müddet
içeride bir bir tütsü kokusu
dün akşamdan kalan…
iki bardak masa üstünde
biri senin….
kanıyor içim yavaş yavaş......
dudaklarının değdiği yere,
… dudaklarımla dokundum
…..yıkamadım..yıkamayacağım
boş sigara kutusu kalmış sephada
ellerinin izi var …atmadım…. atmayacağım
eve gelirken hissettiklerim nerede
nerde o kin nerde o öfke…? ..?
nerde asi ruh….ve başkaldıran ben…
nedir bu ikilem yüreğimde
….Tanrım….!
Tanrım… yardım et.. ne olur…

ürkek adımlarla geçtiğim yatak odası dağınık
yatağın içinde bir tişörtün kalmış…..
eğilip almam asırlar sürdü
göğsüme bastırdım sessizce, sanki sen gibi
artık tutulması zordu yaşlarımın
ve şuursuzca akmayalı yıllar olmuş
ve ağlamayı bile unutmuş gözüm
coştukça coştu içim
kabaran denizler..köpük köpük
geçmiş..., flim şeridi gibi önümde şimdi
söz vermiştim sana bırakmam seni
.........niye....? ......neden...?
bırak kırılsın onurum...yok olsun gururum
o yanımda olsun …ne olur...Tanrım..ne olur..
..asilik işe yarar mı sevda da..?
ne teselli eder ki şimdi beni..?
haykırır içim.....parçalanır yüreğim ardından..

Hatice Müge Fındık

Arabesk şiir

yağmur birikintisine
kırmızı çizmelerle girmeyeli
uzun yıllar oldu heyhat

istendiği gibi gitmiyor
acımasız olmuş dünya
hain olmuş insanlar..
seni sıkıverir bir limon gibi bu hayat

düşler ülkesinin kralları da acımasız şimdi
menfaatlere döner tüm çarklar
beyaz atlı prens dedikleri neydi ki
mevsimler bitti..
yol yarısını geçti …hala gelmedi

hayaller kurulamıyor artık
durağanlaştı sanki her şey zihnimde
ben yoruldum dostlarım
zümrüt ışıkları söndü aşkın, asır öncesinde
tutsak yüreğim de yorgun artık
gizli gizli ölümü istiyorum
kendime söyleyemesem de

kalemim aşk şiirleri yazamadan bitti
kırık dökük aşk yaşamışım gençliğimde
her şey tükenir oldu zevk vermez oldu
ben gidiyorum dostlarım
bir şiir daha benden…üzgünüm…
bu da arabesk oldu

Hatice Müge Fındık

Ant İçtim Ben..

yorgun şehirlerde yorulmuş beynim
çileli yaşamımda
bedende yorgun…
bir sen canlısın zihnimde
bir sen dipdiri,
aşkın çesmesine eğildim eğileli…
ne susuzluğum gitti
ne yanmalarım bitti..
farketmez artık gelsen de..
ant içtim ben… dönmem geriye..

viran köylere uzandı gönlüm
sarmaşıklara dolandı
çözülmedi,çözülemedi..
arınamadı......
kaostan kurtulamadı
direnmeler boşunaydı..
kutsanmış yüreğim,,
heba oldu sevdanla
boşver …gelme!
ant içtim ben dönmem sözümden..

zamansız çarpıldı ruhum
döşeklere uzandı..
hasretin kucağına atıldı
istemeyerek..
belenmişken yoluna
tükendi..bitti…
kemirdi içini çaresiz aşk
sonunda....vazgeçebildi
gurur..onur daha ağır sevdandan gülüm..
dönme..ant içtim ben..
bakmam artık yüzüne…

Hatice Müge Fındık

Anneme……(Londra’dan mektup var)

Şeytan girişlerimi kestin, taa evvelden
4000 Km.den gelir nefesin,….hissederim
dürüstlük sembolüsün bilirim
çizgim hep seninle eşit anne
……………………..
bir genç kız tanıdım anne,
dün Londra sokaklarında
permaperişan parasız ve sahipsiz
bir türk kızı
gelmiş vatanımdan öğrenci olarak,
başıboş bırakılmış
parçalanmış ailesi besbelli,
ilgisiz bir anne var Türkiye’de
birde, karı kız peşine koşan babası
ne yapar bi genç kız tek başına
kurtlar sofrasında, gurbet ortasında..
………
kimse sen gibi değil anne....
………………….
“20 sterlin ver, seninle yatayım” dedi ürkekçe
bakmadım gözlerine ağlıyordu belki.
gökyüzüne cevirdim başımı,
ve 60 sterlin uzattım,
” bana borçlu değilsin”dedim
şaşkın şaşkın bakarken
” sen başkasın… bambaşka “diyebildi
yolladım bizim fulden ablaya
iş verecek ona dükkanında partime
okuluna gidecek birde …
duası bana yeter anne..
25 yaşında 65 indeki gibi davranmak,
fazilettir:! sen öğretmiştin …
…………….
sen iftihar etme benimle anne…
senin eserinim ben…

Hatice Müge Fındık

Anneme...

Ellerini uzatsana bana anne

Ben gurbetin tam ortasındayım anne
Tam ortasında sensiz ve yapayalnız
Bir iki dostum var sadece
Onlarda başka şehirde…
Eve geldiğimde çekilirim odama
Ev arkadaşım kendi odasında
İşte o an..işte o an sen geliyorsun aklıma anne

Ellerini uzatsana bana anne...

Baksana gözlerime yine
“Karamık” desene yine bana
Gündüz pek vaktim olmuyor da
Akşam olunca böyle oluyor işte
Ağlıyorum yatağımda anne
Kimseler görmeden sessizce
Lütfen sen hissetme anne…

Ellerini uzatsana bana anne....

Okşa saçlarımı yine
Ayrılırken demiştin ya sen
“Bu gurbet başka bir şey” diye
Haklıymışsın be anne!
Sen her zaman ki gibi yine.
Öyle acı bir şey ki bu..
Gurbettin sensiz olduğu..

Ellerini uzatsana bana anne....

Anne! Sana bir şey itiraf edeyim mi?
Hani sabah kaldırırdın ya beni
“Volkan hadi kalk oğlum” diye
O zaman uyku tatlı işte..
Kalkmak istemezdim ya
Hatta kızardım ya sana..
Şimdi yanımda olsan da
Sen uyusan da,anne.
Ben de senin koynunda olsam
Uyusam ve hiç uyanmasam...

Ellerini uzatsana bana anne...

Bu mektumu yine yollamam sana
Diğerleri gibi…
Sen bilme anne gurbette hislerimi..
Islanmış gözyaşımla beyaz kağıt
Öylesine karalıyorum işte
Sanki özlem gidecek gibi.

Uzatsana bana anne,ellerini…

Hatice Müge Fındık

Anneden kızına...

hayat işte böyle kızım..
sen beklerken pembe güller
yeni yaşamında beyaz düşler
savurur seni savurur bir şeyler
uzaklaştırır seni evinden….

yaşam denilen şeyde bunlarda var
koparılmamalı hemen bağlar
iyi bile gelir bazen kısa ayrılıklar
daha da güçlenir ilişkiler
unutulmaz hemen sevgiler… bitirilmez evlilikler

biraz zaman tanı aşkına
birazda sabır ekle bu sevdaya
farkı yörelerde yetiştiğinizi de unutma..!
büyük şehirlerin kızısın sen
o ise minik bir şehrin delikanlısı

senin umursuz baktığın bir konu
onun için hayati bir değer belki
sana kişiliğini kaybet demiyorum
sadece onun gibi bakmaya çalış
ve uzlaşmacı yanını hiç bırakma

sevgi kolay bulunmuyor evlat
kolayda vazgeçilmemeli…
biraz sakin ve mantıklı olmayı becer hele
yine mutluluk eteklerinde dolaşacak,
yine kapına güller gelecek…

unutulur bazen sabah öpücüğü
hayatın tatlı telaşı içinde, olur bunlar..
karşından bekleme.. bazen ilk adımı sen at
gider tüm sıkıntılar vesveseler falan…
sevgiyle yaklaş..çözülür tüm sorunlar…

Hatice Müge Fındık

Anıları topla…..

yine arsız sevdaları sunacaksın
hayallerinden bir demetle birlikte
uçacaksın,uçuracaksın savrulurken,
Kadıköy-Eminönü hattında ki vapurda
anıları topla…
özleyeceksin…

alıngan hallerin takılır gözüme
bulanık bakışların indi denizlere
ağlatmam yüreğimi ardından
çiğ damlasının içinde gizli gözümün yeşili
artık göremezsin……
öpücüklere boğulduğum zamanları topla
özleyeceksin….

zerre üzülmedim ardından…
küstahça alay ederim ben kendimle
gamzelere sığdırırım aşkı
üzerine de bir kibrit suyu…
susayan gırtlağıma düşen bir ateş
olmana izin yok!
savruk akşam dönüşlerinin üzerine git
topla yollardaki anıları
sahildeki martıları
lacivertten siyaha döndüğünde akşam vakitleri
için burkulacak…topla anıları
özleyeceksin…

yaban olur bu şehir,yitirilmiş sevda sonrası
sessiz haykırışlarını duymaz artık bu deli ben
limana yanaşan son gemiden inmem
şehirlerarası otobüslerde de yokum
metronun son çığlığında geri dönmem
emek verdiğim aşkı toparlayacak gücüm yok
sen..sen…tüm anıları topla bugün
özleyeceksin…..özleneceksin…

Hatice Müge Fındık

Alıştım...

gereksiz gerekçelerle,
gittiğin vakitlerde,
alay etmiştim ben zaten bu kadere..
falcılardan medet umup,
medyumlara bel bağlamaya alıştım sayende
bi habersin sevdiğimden
ayrılıkların….
saçlarını örüyorsun her seferinde.

belirecek gene kızıl güneşin üzerinde,
akşam saatlerinde gözlerin.
melankoli hallerime alıştım..
saadet vur-kaç oldu aylardır
sevdam hayasız küstah yine,
nemrut suratlı bir cellat gibi…
beklemek yerine artık seni
mutsuzluğun gölgesine yaslanmaya alıştım…

oyuncakları verme elime artık
çekip almandan usandım
aşktan bahsetme ….
kır, incit beni,
haykır yüzüme yine gelemeyeceğini
kanlar kussam aşkından
şerbettendir güzelim
korkma bişey olmaz bana
aşkının narında yanmalara alıştım
öksüz gecelerin yağmurlarında ıslanmaya da…

ben sensizliğe çoktan alıştım

Hatice Müge Fındık

Alacağım Seni…

usulca akmış sevdan içime,
gönlümde davet olmadan
umutlarım yıllardır ısıtıyor
üşümeler olmuyor yüreğimde..
şimdi bırakıp gider mi gönül seni..
söyle sen o düşmanlara,böyle yaptıkça
daha çok kuvvetlenir bu bağ
paralamasınlar kendilerini
hiç çaresi yok,alacağım seni….

doğa bile saygı duydu bu sevdaya
izin verdi yağmur..,altında ıslanmamıza
ağlayan kaya bile güldü bizimle
bu tepe hiç kuvvetli esmemiş daha önce
gücünü gösterircesine,
“güçlü olun” dercesine..
karar zamanıdır şimdi
ya sen…! ya da sen…!
Alacağım mutlaka seni….

Hatice Müge Fındık

Al voltanı bakalım..…..(argo Şiir)

Sevdana almadıysan karşılık
suç benim değil…!
sana yakışanı…sevdayı içine gömüp gitmektir..
tehdit değil……!
bildiğim…! bir yiğide yakışan budur..

ırklar farklı, kültür faklı..
olmadı seninle ….olamaz da…
öyle şantaj falan vızıltı gelir bana
elinden gelini ardına koyma
kadınım diye..,kibar olurum da sanma
yerinde kabalaşmasını da biliriz biz, argo da..
böyle sık boğazlara…..göstermelik aşklara..
karnımız tok bizim… bunu anla artık..…
sözüm geçmez mi sandın
yok diye sakalım
fazla konuşma da…..hadi uza bakalım

hodri meydan …..ne yapacaksın..?
sevdiğimden mi ayıracaksın?
gücün yeter mi sence..?
hadi yetti diyelim… ne kazanacaksın?
beni mi…? ASLA.! ! !
sevgi,aşk nasıl olur iyi biliriz..
ve sevdik mi ölümüne severiz….
öyle sen gibilere de yenilmeyiz
bu böyle biline…!
aşkımı yüreğime imza diye kazımışım..,
formalitelerle uğraşmam
ben gönül nikahı kıymışım
sen arkanı dön de …hadi ikile bakalım..

maçosun işte her halinle..
kaba saba birisin inkar etsen de
bir kadına nasıl davranılır bilmezsin
bilene de mani olursun
bağırmak çağırmaksa erkeklik….
alasını yaparız biz…
ve de buysa erkeklik senden daha erkeğim güzelim
hadi..biraz onurlu ol da…
...al voltanı bakalım

Hatice Müge Fındık

Adını sen getir!

ilk göz ağrısının başına vurduğu
gecelerde misin?
eskimiş günlerin defresif geleceğimi,
korkutur….?
bulamadığın gençliğinin,
derdinde misin yoksa?
yarım kalan bir şeyler,
tamamlansın mı giderken?
ben seni bilemedim……..adını sen getir!

ana hattında aşk, yanık olmalı,
kavurmalı ince ince...
çözümlenmeyen sorunsun ardımdan gelen
geleceğime dikilen,
bıkık bir sevdadan başını alamayan,
başına buyruk yaşayan
ben çözemedim………..
adını sen getir!

egoistlik dostunken, paylaşım düşmanın tabi
uzlaşmaları bilmedin anlaşmayı hiç..
taşlara vurursun başını....ağlarsın ….
ayaklarıma kapanırsın..sen aşksın..aşkımsın
kadehimde mey im..elimde ney imsin dersin
beynim durdu benim….adını sen getir!

sabırsız, kızmalar çok aceleci....
davranışlar baş ağrıtır... sevmeler,sınırsız…
ürkmelerim yoğun
katmerli öpüşlerin son moda …sendeletir
umursuz,rasgele bakışlar dağınık,
düğümü çok bu sevginin güveni de az gibi!
kafam çok karışık……..
adını sen getir!

Hatice Müge Fındık

Adın Şahin ‘di

karakış gelmeden gelenim ol
aldatma… keskin kara bakışlarınla
ümide konmuş sevdayı boğma
mutluluğa erişmeden..gidenlerden olma

dün değil, bugün değil, yarınım ol
çarpsalar da bölseler de seni …
avuçlarıma koy o serseri yüreği
yarınlarda sev beni..,
yarınlarda ben seni.
defalarca hakket beni...
defalarca hak edeyim seni

(Gülmesi kıt ve biraz asabi sanki..
Sevmeyi bile bilmez belki)

Tarlalarımda biten sevgim..
Korku dağlarımda esen rüzgarım ol
Gidenlerin türküsünü söyletme,
bezmiş yüreğime….. kalanım ol..

güneş çıkmadan zirveye
ay kaybolmaz gökyüzünde
umutları tüketme arsız sevdalarda
alkış tuttum gelişine..
düşlerimi yıkma gidişinle
sakallarında sonbahar esintisi..
tarifsiz tarzın ise… kavgaya meyilli..
elimde sana ait tek veri……adın Şahin di….

Hatice Müge Fındık

AdıN hEr nEySe….

şiirlerim sana yön tutmuş
yönümü çevirdin anlamadığım nedenle
biçare gönül bilmeden vurulmuş
hedef aranmadı…aranmaz da….
sevda yamaçlarında..
yayım oklarını sana fırlatmış..
gönül tercihini sana kullanmış
haddime mi..….sorulmaz..!
haddine mi..........? .

…......sevmeyi bilmediğini...söylemiştim
ağır geldi sevmelerim..
güçlü omuzlar gerek bana
kaldırabilsin aşk denen,
ağır külçeyi…...
her yiğidin harcı değildir sevmek
bu.... yürek ister güzelim….yürek

hicranlar gelir diye endişe etme..
hürriyetin de gider sanma elinden
ben taşırım kendi yükümü..
asıl ben vermem özgürlüğümü
sen üzülme…korkma
sorumluluk diyorsan adına
sen kurban ol böyle sorumluluğa…
umutlara bağlanma diyorsan
hançerle çıkarır atarım,
şu göğüsten şu kalbi…
yine de umut etmem sana..!

sevgilerimi topluyorum bugün
geri aldım....zahmet olmasın yüküm
boşver …….gidiyorum....
.........adın her neyse…!

Hatice Müge Fındık

sağolasıın