Süresiz Ayrılık...

Buğulandı yüreğim son sözlerinde
Öfkemden kudurdum söyleyemesem de
Yok saydın herşeyi
Yaşanan onca şeyi…
Hüzünle sustum başım öne eğdi..
Ne söylenebilirdi ki?
Süresiz bir ayrılık yine..
Karar verilmişti benim yerime..

Dilimde bir serzeniş ama sessiz..
Yutkunur dururum,
Ellerim yumruk…
Vurmak istedim sana
Hırsla..hınçla…acıyla…

Alma ellerimi, bırak!
Bakma gözlerime, git!
Veda etme yine….çekil!
Bu sefer ne kadar bu süre?
Sen asıl onu söyle?

Suresiz ayrılıklar hep….
Kapanmayacak gözlerim,
İstanbul uyurken benim..
Günaha sokacaksın yine
Mübarek üçaylarda
Vuracağım şişelerin dibine
Başka nasıl vakit geçer
Seni beklerken …
Şu İstanbul gecelerinde

Hatice Müge Fındık

Sözüm söz!

Sözüm söz!
sert rüzgarların estiği bir kabristan
sensizliğim….
karanlıklar doğranmış güneşlerime,
günahların bol olduğu dakikalar da.
saçlarımdan süzülen bir cennet kişiydin sen,
sevdayı bıçak sırtında taşımaktan yorulan gönül,
koyunca son noktayı
dinamit oldu sözlerim..
çözdü bir kere düğmelerimizi,
….. ayrılığın elleri
Tanrı şahidimdir ki…. Sözüm söz benim!
…… yanımda olmasa da cismin
pırlantalara bezenmiş adın,
yüreğimin en ücra köşesinde,
bir de derime eklenecek dövmeyle,
ölümsüzleşeceksin………ama bilmeyeceksin..!
senden başka sevmeyecek bu gönül
dokunuşların üzerimde,
izlerin duruyor tenimde..
duracak da senelerce……..
sözüm söz benim!

ikiye böldüm sensizliği,
yokluğunun artçılarına dayanamıyor yürek….
nazarlıklara sakladım siluetini,
randevum var yine bu gece hayallerine
birikti konuşacaklarım…..
anlatacak çok şey var sana
köşesine uzandım yine yatağın
usulca çekince beni göğsüne
kesildi yine dünyayla ilişkim,
sözüm söz benim!
istiflenecek içime sevdanın cezası
öpüşlerine katacağım çaresizliğimi
bana öğrettiklerin devam asi yüreğimde
diz çökerim gene önüne …………
......yaşam kürsüsünde ayakta alkışladığım,
...kırıldığım,
.......darıldığım,
...............kızdığım,
...................öfkelendiğim
.....ama çok sevdiğim ve severek terk ettiğim
ADAMIM! ......sen daima yanımda olacaksın,
....sözüm aynı.......Sözüm.....Söz benim!

Hatice Müge Fındık

Söyle nesin …¿

uzun bir sessizlikten sonra….
sesim misin sen?
mühür vurulmuş kapılarıma
çalma…gelme istemem diyemeden
içeri süzülen…….
Tanrı misafiri misin sen?
……………
söyle nesin?

tarumar olmuş gönül bahçemi
dermeye mi geldin yoksa?
susuzluğumun…
berrak suyumusun ya da?
bezmişim, vazgeçmişim sevdalardan
doymuşum yalanlara …sahte aşıklara
yıkılmış yüreğim …dönmüş sırtını gönül….
kahretmiş bir şeylere…
mutluluk hakkın diye,
sevmeye mi geldin yoksa…?

şu sönmüş ateşi…..
yakmaya mı geldin yeniden…
bilmem ki…..!
beni almaya mı geldin?
beni benden istemeye mi?
sürüklenir miyim yeniden
silip geçmişi peşinden……?

şu hayat yolunda
beraber yürüyelim mi diyorsun?
söyle ne diyorsun?
ellerimden tutup güç vermeye mi geldin
sıkı sıkı tutup başımı
göğsüne bastırmaya mı?
sevgiler mi sunuyorsun
gülümserken penceremden..
kimsin bilemeden akan yüreğimin
prensi misin yoksa?
söyle nesin?
alışmışken acılara
kaplanmış yüreğime bir derin yara
usulca üzerine sürülen merhem misin sen?

Hatice Müge Fındık

Sorma!

Sorma!
sensiz doğan sabahların,
anlamı yok artık
akşam gün kavuşmalarının da…
sıkı sıkı elimi kavrayan bir el yok elimde
sevdan yanımda.. fakat sen nerdesin
nerelerdesin?
öyle divaneyim ki.... sorma…


kendimi ifade edemiyorum sana
kuvvetli bir kasırga nasıl vurursa..
darmadağın edip her şeyi,
her yeri yakıp yıkarsa
bazen geride kurtarılacak,
bir şey kalmaz ya
İşte öyle... darmadağınığım sana..

melankoli oldu sevdam
toparlanamadı gitti
sensiz olmadı.....
yüreğim çıkış aradı nafile...... bulamadı…
yaşanacaktı bu sevda
öyle......bir haldeyim ki.....sorma…
yanımdayken de uzaktasın bazen
dokunurum,ama hissetmezsin bilirim
kördüğüm sevdalardan,
yılgın belki yüreğin

öyle......karışığım ki..... Sorma…

Hatice Müge Fındık

Sonrasında...


Aşkın sonrasında……


ayrımsayamıyorum artık..,
bugünü dünden….
sensizliğin güvensiz sığınağında
dinlendiriyorum kendimi güya
yarattığım göstermelik çözüm(süzlük)
örtmedi kabahatler kanununu….
aşkın sonrasında..

yatağın peluş örtüsüne uzanmış
sana düşler kurarken,
yakaladım kendimi…
halbuki;
ayrılıkla nikah kıyalı…
fazla değildi…
suçlu p***olojisinde gözler…
indi yere…..
aşkın sonrasında….

yaralı bakışların…. ezici ağır yük .
bittirir beni.
avuçlarımızdan akan kum taneleri…
arkasından baktığımız aşk gibi…
yüzünün kıvrımlarında.,
gezmeyince gözlerim….
bir yanım ek*** gibi….……
cinnet geçir huzur sanki..
ıraktır mutluluk..
aşkın sonrasında…..



Hatice müge fındık

Son şiirim dostça….

Son şiirim dostça….
yontulmamış şekilsiz sevdaların,
kenarlarında gezinme
kürdili hicazkar makamının,
notalarında dolaşma
şizofren takılma örneğin..
anlaşılmaz hallerin,
sevdamı boğdu…
günah çıkart artık..rahatla…
kov şeytanları bahçenden
Tanrı’yı incitme……….

hümanist sevdam helaldi,
tutsak ayların içinde…
satanist renklerin var artık beyaz yerine,
içinde sen olan bu son şiir sana
…ve bana müsaade
sonbaharın ilk aylarında
savruldum rüzgarlarla birlikte
gelecekte yoksun
geleceğinde yokum…üzülme…

karıştırdım anıları..,….
bir tatlı hatıra var mı?
yok desem yalan….
sevmedim desem yalan
mutsuzdum desem yalan
yaşanacaktı…. yaşandı..
ötesi yok..!

Hatice Müge Fındık

Sevgiliye veda....

atılırken imzalar o koca deftere
kocaman yaralar açıldı içimde
elime tutuşturulan kırmızı deftere
adımı yazdılar bir başka biriyle…

kıyılan nikah mı? Ben mi? Umutlar mı?

çığlıklarım dalgalara çarpıp,
gömüldü Boğazın derin sularına
kopardılar senden….,çevrimdışına aldılar beni…
duyamayacaksın sesimi
sırların dünyasında, şimdi kim anlar kim dinler seni?
ben yokum artık sevgili….

girdiğin kiliselerde ettiğin dualarda
ellerin açıldığında Tanrı’ya
adımı söyleme dur!

yasaklı olur sevdam bugünden sonra sana…..

zikretme istersen boşyere..gelmem …dönemem
yarının zindanlarına gark oldum ben
sen de benimle birlikte….
bu dualar boş, amin deme
isyanlara da gelme

kainatta olmadı…, belki buluşuruz mahşerde

hüznün doruklarında atacak kalbim
yeşermeyecek artık vadilerim
okunmayacak ezanlarım
öfke kesilecek bazen dudaklarım
sensizliği sindireceğim bu yaban ellerde

sevdalım…sevdalandığım ….. sevgilerimle…

Hatice Müge Fındık

Sevgililer Gününe Hazırlık.!

Sevgililer Gününe Hazırlık.!
bir gül düştü gönül bahçeme,
ayrık otların arasına..usulca ve şaşkın
rengi kırmızı……
kendi… mahcubiyetinden kırmızı
sonsuz sevişleri var hülyaların
masum öpüşlerde, deli iki yürek
bakışlarda utangaç alemler
seninle uç noktalarda olduk birden
yamaçların arasından dağlara çıkıldı
taşlar çekildi önümüzden
sular fışkırdı derinlerden
sevinçe boğuldum…. inanılmaz bir coşku içimde
bir hazırlık var gönlümde….
sevgililer gününe…..

çiy düşen yollarda yüründü çıplak ayak
tan ağarırken……..saçlı sakallı bir adam,
gezinir rüyalarımda ….hemen hemen her gece.
beklerken açılmasını,
samanyolunun
bir çuval yıldız dökülür üzerimize,
sonsuza kadar yaşayın dercesine…
kırmızı halılar döşenmiş önümüze
o deli ben ondan deli
kuğu gibi süzülmek yerine,
koşmak isterim delice,
ellerinden çekip seni…....
bir geceden,başka bir geceye
ve her gece ama hep farklı gece
gizli bir hazırlık var içimde
sevgililer gününe..

Hatice Müge Fındık

Sevdaya Dair…

Her şeyin olmak adına, verilen kararları
Sağlama bağlamadan,
Sadece duygulara…
Yadsımasına aldırmadan,
Vurduğun geceyi unutmadım ben

Yüreğime sormadan..
Yıldızları indirdin yeryüzüne
Giderken de umursuzca…
Renklerden siyahı yakıştırdın bana
Pembelerdeydi sıra oysa…

Söylenmemiş çok söz kaldı dudaklarımda
Fısıldayamadığım kulaklarına..
Sis çökmüş sinemin üstüne
Örselendi içim…duyulmasa da sesim,
Attığım çığlıklarda..

Hiç bir şeyim oldun sen
Bakacaksın şimdi maziden
Yüklediğin ağır yük hafiflemeden
Sevda türküsü söylemeden
Tükeneceksin içimde.

Ne varsa sevdaya dair
Mutluluk,huzur,sevinç acı…vs.
Arnavut biberi sürdün gitmeden
Elime, yüzüme,gözlerime ve yüreğime,
Bu acıyı kolay unutamam ben..

Hatice Müge Fındık

Sevdaya Beraat.....

Bluzunun düğmelerini çöz geciken saadetin, ağlamasın
Dinleme yalanlarını sevdanın,o susmazsa …susmasın
Açma arabesk radyoları,İliklerine inmiş sızılarını azdırma
Dört ucunu salmış ruhunu,hadi sür menekşe tarlalarına

İzin verme artık üşümesine içinin ve yanmasına ellerinin
Dağılmış saçların gibi yaşamın..,düzeni bozulmuş saatlerin
Pusulasını yeterince şaşırmış yüreği koy masaya şimdi
Karabasansız uykuları özlemiş gözlerin besbelli……

Daya sırtını evinin duvarına baharın ilk günlerinde
Asma altındaki köşeli ve goblen örtülü sedirde
Uzat ayaklarını al eline yine bol köpüklü kahveni
Unut bir süre sevda dedikleri kara çarşaflı musibeti

Beraatına karar verildi gönül mahkemelerinde
Toparlanıp düştü yola bir akşam vakitlerinde
Boynu bükük yürüdü,suskunlukları gömerek içine
Tarifsiz bir sancı… bir de,bir damla kaldı gözlerinde

Hatice Müge Fındık

Sevdanın cesedi...


Sevdanın cesedi...
sen otların dumanladığı gecelerde,
viski kadehlerinde ara beni
ilerleyen zamanlarda…
arka bahçenin ayrık otları,
devasa olmuş,
boynunu bükmüş
hanım elinin elleri
sen hala umursuz,
iki günlük dünya diye,
devir şişeleri..
kangren aşkların
hastalıklı ilişkilerin olmuş hep
hesap önüne koyulur birgün

asık suratlı geceler,
aklıma takıldı bugün…
saydam yüreğime akşamların indiği,
günlere güleceğim
üzülmediğim bir yarına,
uyanacağım …...
gümüş renkli göllün kenarında,
salınarak yürüyeceğim
heveslenmem doruğun karlarına
yağmurlarım olsun benim,
kıyıların kokuları
yeter bana…
aklıma geleceksin bir ara
ve beklide daima…..
acı bir gülümsemem olur,
dudaklarımda
vebali yok bunun…
unutmaya yüz tutarım
katılaşır içim birazdan..
sevdanın cesedi
yarınlara taşınır birgün..

Hatice Müge Fındık

Sessiz…..


Sessiz…..
saçlarından yakaladığımız aşkı
bıraktık bu gece özgürce
yanıtlar sessiz……
alkole yatır beni kapıyı çekerken
girişlerimi de mühürle….
ve son dansın olayım ayaklarına inen
ve son zevcen….
içimdeki kadın sessiz….
intiharlar ülkesine giden bir delikanlı yüreğim
içine bile akmaz gözyaşı
kilitlenir pınarlar çıkış yok!
haykırışlar sessiz……..
gelincik tarlasını terk ettik bir anda
kurşunlara hedef oldu
silik kaldı sevda öfke yanında
kavgam sessiz…..
gümüş çerçeveyle süslenen aşk
çakıldı yere
telaşlanmalar tövbeli
kalmak istemeler sanki maskeli
ardında bir sürü soru işaretleri
iç çekişlerim sessiz……
yüzümde sinirsel bir gülüş
sağanağa döner birazdan
uzatmalar yetersiz
içimdeki çırpınışlar çaresiz
ben sensiz…!
sen bensiz…!
sevdam sessiz…!

Hatice Müge Fındık

Sensizliğe Alışmışım Ben….

Güneşin veda vaktiydi
Yalın ayak yürüdüm terlikler elimde
Dağların kızıla boyandığı anlarda
Minik şehre gölgeler çöküyordu
Sen zaten gölgelenmiştin içimde
Kırılan gururumun ardındaydın artık.

Sensizliğe alışmışım ben…..

Martı çığlıkları yavaş yavaş susuyordu
Zihnimde bir soru kalmamıştı sana
Sende susmuştun zaten, yıllar öncesinde.
Yayılmıştı yüzüme kocaman,
Acıyla birlikte bir gülümseme
O azgın sağnak dinmiş içimde..

Sensizliğe alışmışım ben…..

Kaç asır oldu,yapamadım hesabını
Seni hatırlamayalı,seni düşünmeyeli
Kahvaltı sofrasında yalnız oluşumu
Sarmaşıklara vuran akşam kokusunu
Sohbet ederken sardunyayla
Gece çöker yine vaktinden önce..

Sensizliğe alışmışım ben….

Hatice Müge Fındık

Senin Haberin Yok!

Geceler boyu yazmışım klavyelerde seni
anlatmışım tuş seslerine
monitörüme
aşkımı anlamayan o zalimi
Gönlüme önce,
sonra da akmış kalemime…

Sokakların rüzgarla dövüldüğü vakitlerde
bilmem kaç olmuş saatler
adım adım yürür gölgen benimle
taşlara çizildi yüzün
ıslak ve sensiz yollara da adın..
haberin yok bundan senin

Hayalinle dolmuş her yan
sen hayat, hayat sen
işlenmişsin bluzumun yakasına
taşındığını bilmeden onurla
bronş olmuşsun göğsümde
senin bundan da haberin yok!

Senin için senle yandığımdan
Haberin olmayacak senin
takatim kalmayacak
yaşlanamayacağım seninle
ellerini tutup bakamadan gözlerine
soluğum kesilecek belki

talan olup dağılsa,unutmayacak bu kalp
ağlamak düşse de şimdi
yorgun ve kırgın gecelerde bana….
Yarınlara taşıyacak bu kalp
yarınlarda taa mezara
seni ve sevgini…Ey Sevgili

Hatice Müge Fındık

Seni sensiz yaşamak…

Birlikte nefes almadığımız,anılarımızın olmadı yerlere gideceğim..Birkaç kitap, birkaç yün ve şişlerim yetecek mi seni unutturmaya,uzak diyarların ıslak şehirlerinde bir cam önünde mesela....? sıra dışı yerlerde sıradan bir hayat sürdüreceğim belki…yetineceğim...!
senin olmadığın yerlere açılıyor yelkenim…”gitme “demenin zamanı geç şimdi…..
…gideceğim! Kendinle baş başa kaldığın gece yarılarında,sokulma hayallerime, hayallerim bile küs sana…….
Üstüme başıma bulaşan bu arsız sevdanı buralarda, sana bırakıp,veda zamanında aşkın tüm yıldızları kapına koyacağım…yalnızlığında hafif bir gülümseme yayılsın muhteşem dudaklarına….beni hatırlayacaksın…
matemle sevişiyor olsa da bedenim yokluğunda….…sahtesiz ve yalansız sevgiliyi özleyen yüreğimi kandıracağım…..bu yaban ellerinde gurbetin sensizliğe alışacağım….
Kırgın sevgiyi besleyen, merhametimin kıracağım zincirlerini….kalabalıklarda yalnızlıklarda gezinen yaralı ruhumu sarıp, acılarını unutturmaya yelteneceğim…parmakların dolaşır saçlarımda., uykularımın arasında…. yetineceğim rüyalarımla …
Arnavut kaldırımları olmayacak kasabamın..ortasından bir denizle bölünmeyecek şehrim...martıları hiç görmeyeceğim…akıtırken göz yaşlarımı içime, terk edeceğim buraları … bu şehri ve seni….
Önce “adamım” adıyla,sonra “yalancı” adıyla kayıtlı telefonu bırakacağım okyanusun derin sularına…terkedilmişliğin acısını ta derinlerinde hissetmen için..sinsice haz alacak ruhum acı verirken sana….…
Tanrı , kutsal mabedinde verdiğin sözlerden sorgulayacak seni, gözyaşın hesap sorar rahat bırakmaz ruhu …..acı çekeceksin….
El ayak çekildiğinde…, kentin ışıkları sönerken tek tek..bir hançer gelir sokulur şurama..sevdanın en ağır nöbeti yaşanır o saatlerde.. yüzsüz bir karabasan gibi çökerken bedenime..seninde aslında beni düşündüğün aynı zaman diliminde…belki de konuşmayı becerememiş ayrılmayı hiç becerememiş bir insanız ikimizde…..kimbilir.
Kimsenin dörtdörtlük olmadığı bir dünyada ....gurur pençesinde miyiz yoksa?

yıllar sonra vaktin çok geç olduğu akşamlarda..bahçe kapısından gireceksin mahçup..başın eğik… ellinde çiçekler soluk ve bekli de gözlerimde sevdan silik ……….
….yaşamın bir yerlerinde ve bir vakitlerinde mutlaka…!
…………………

Hatice Müge Fındık

Sen ve Dostluğumuz

Yine selamın geldi uzaklardan sevgiyle
Geçilmişti dostluk mesajlardan öteye
Sevgiden bahsederken sen,
Su gibi akar dostluğun yüreğime……
Sen oldun burda, olmama vesile…
Yine sen “dur “ dedin bir şeylere…
Bazen ortalardasın salaş bir şekilde..
Bazen de açılması zor,sırlı bir perde.
.
Sevgi tohumların bana değil,herkese…
Ölçü yok dağıtırken terazinde….
Hadi kalk, yine anlat seni
Yaptıklarını yapacaklarını anlat..
Kendini anlat sevgini ve seyrini
Başında dönen karmaşık dertlerini
Buna rağmen mücadeleni
Yüreğinin güzelliğini….anlat…

Anlat hadi……hadi anlat beni
İçinden geldiği gibi öylesine…
Biraz umursuz biraz keyifsizce…
Anlat beni..Polyanna'cılığımı herkese..
Bu hayat nasıl yaşanırsa işte öyle…
Biraz deli,biraz çılgın biraz mahsun de..
Hadi anlat beni ….

Hatice Müge Fındık

Sen Sevemedin beni

Olmadı ki yüreğin bir cehennem yeri
Esmedi bir rüzgar başında deli deli
Hoyratça akan nehirler gibi …
Coşmadı gönlün bir kere… bakarken yüzüme
Ne uykusuz geceler geçirdin sen
Ne sabahladın bir şarabın gölgesinde
Ne kül tablaları doldu,
Ne de yandın duman duman.

Sen sevemedin beni…

Uçsuz bucaksız çöllerde kaybolmadın
Susuzluktan çatlamadı dudakların
Söndürmeye çalışıp kalp ateşini
Göğsüne kalıp kalıp buzlar basmadın
Bir hevesti seninki dudaktan alınan
Bir arzuydu belki çabuk doyulan

Sen sevemedin beni..

Mevzular hazır olmadı mısra mısra
Yıpranmadı ellerin yazarken….
Dökülmedi kaleminden mürekkebin
Yazılmadı adım sayfa sayfa
Beklentilerin susmadı içinde
Sessiz çığlıklar atmadın kalabalıklarda
Mormavisi akşamlarda kalmadın balkonlarda
Yalnız, tek başına yüreğinde sevdanla..

Sen sevemedin beni..

Bir vefasızla talan edilmedi yüreğin
Darmadağın olup,dermanın tükenmedi
Karışarak geceye gün,yorgun sabahlarda
Artarak devam etmedi içindeki,
Bu aşk denen kahrolası maya..

Sen sevemedin beni..

06.08.2006

Hatice Müge Fındık

Sataşma

Mutluluk ve huzursuzluk takıntın olmuş
Hangisi olursa diğeri vardır yada bilinmeyendir
Gibi saçmalıklarla oyalanırken,hayatın gelmiş geçmiş
Farkına varamamış olmana,ancak üzülürüm ben...
Matemetiksel terimlerle,yada farklı olmak düşüncesiyle..
Karşındakinin kafasını karıştırmaya çalışırken
Asıl kendinin karıştığının farkında mısın sen...?

Ne bu aptalca sorular böyle,nedir bu bencil yaklaşımlar
Na yapmaya çalışıyorsun? Ne bu gitgeller? ne bu çekişmeler?
Sen bütün bunlarla uğraşıp kafayı yerken...
Yazık ki; bilmeden ve bilinmeden yok olmuşsun sen..
Mutluluk bazen bir çiçekte gizlidir bazen bir öpüşte
Bazen de tenine dokunan parmak ucunda....
Ve egoistçe söylenen sözlerden,hiçbirşey yaşamadan bitmişsin sen

Hayatın bir veya birkaç diliminde aldatmış ve aldatılmışsın
Bunu inkar etsen de sen..,öyle diyor davranışların..
Şimdi intikam duygusu sardı mı her yanını?
Unutma ki söylenenler değildir,kişiyi anlatan....
Adam gibi adam olmak senin harcın değil,olması da mümkün değil
Dinlemeyi de bilebilseydin bu kadar gevezeliği bildiğin kadar..
Bildiğini okur ve bildini çalarsın..çünkü sen bir zavallısın...

Hatice Müge Fındık

Sataşma 2
Ne yaptığın belli olmuyor ki senin..Bir tuhafsın yine..
Anlatıyorsun bir şeyler.. gene üzülme diye…
Niye üzüleyim? yada üzülmeyeyim anlamadan ben
Hadi.. yine geldik veda faslına durup dururken
Nedir bu stres? Allah aşkına ya.. bu garip haller …
Aklı başında adam lazım bana güzelim …
Üzgünüm… Bana göre değil böyle şeyler..

Sen şimdi, umursuz oluşuma da takarsın kafayı
Bana geldi galiba “Üzülme” de me sırası …
Aldatıldım diye, asla düşünmeyeceğim..
Ve sana da asla prim vermeyeceğim!
Yorulan ruhumu uzun süre nadasa bırakıp..
Bu konuyu bir kez daha düşünüp.. seni unutacağım
İz bıraksan da bende kısa sürede….sana bunu söylemeyeceğim

Kimse aptal değildir Sevdiğim,oyun oynarken rolünu iyi kavra
Anlaşılmaz gibi görünmeye çalışırken sen bu hayatta
Basitçe ve sahte bir şekilde yaptığın her numarada
Derinlerde bir yerde gizlediklerin yatar aslında….
Çözmeye de uğraşmayacağım seni.çünkü benim değilsin.
Çünkü buna değmezsin..çünkü yalancısın! .
Kadir kıymet de bilen değilsin..bana göre hiç değilsin! ! !

Hatice Müge Fındık




Sataşma 3

Kaybetmeyi göze almışsan beni,ne yapabilirim ki?
Ben niye uğraşayım ki tekrar kazanmaya seni…?
Göklere çıkardım,yerin yıldızlar içende bir yerdeydi
Çıkardığım gibi de yere savururum, kurumuş yaprak misali..
Yazdığın şiirler de anlattığın kim? Nasıl inanayım?
Mailler de yazdığın sözler sana mı ait? Bu sözler senden mi?
Karşımda duran,aşktan bahsetmeyen bu adam kim şimdi?


Sinirlerimi oynatın yine akşam akşam hiç yoktan..
Tanrı bir sana akıl vermiş,gerisini koyvermiş sanki
Bir düşün istersen hala arayıştasın sen..ey sevgili..
Ben mi edeceğim kimsenin mutlu edemediği seni..
Elimde tutmaya çalıştığım bir tek sağlığımdır benim
Bu nerden estiği belli olmayan halin,deli ediyor beni.
Benden sağlığımı değil ama ruh sağlığımın gideceği belli

Karar aldım bu kez,son noktayı koydum dün gece..
Sen izin vermesen de çekiliyorum hayatından sessizce..
Çözülmeyen çok şey var daha,bu da fazlasıyla mahvetti beni..
Yol almak istemeyen birisin,Bir ileri iki geri sanki mehterci gibi
Yapmam gerekenleri unuttum,anlamaya çalışırken seni,
Dengemi kaybettim artık bitsin bu ızdırap ve bu çelişki..
Tükendim,ben yokum bundan böyle..her şey olsun gönlünce..

Hatice Müge Fındık

Sarı gelin…..

kanun hükmünde kararname gibi,
ciddi bir hal aldın ruhumda.
yasadışı aşklara kapalı gönlüm,
alabora oldu,
sevginin karasularında

mahcup bakışların,
hoyrat yarınlara,
yarınlarda çok şeye gebeydi aslında.
sağlam bir söz vardı dudaklarında,
sağlam birde karakter…
birde yarım Türkçen.

kuytu bir aşk büyüsüne kapıldı,
gönül……..
yangın sarmış denizleri,
söndürme neyle sağlanır şimdi..?
yanık türkülerin aşkı..hey..sen
ısıtsın ellerimi aşkın alevi
kendi dilinden,
Ermenice söyle bana hadi
sarı gelini….

bilirsin… makyajlanmış bir aşkı
sevmez sevdalar..
boyasız olmalı tüm mısralar
taze,yalın,açık, seçik
yalansız,dolansız,sahtesiz.

kayboldun..,
gelmeyen geleceğin derinlerinde.
bu kaçış niye..?
oysa ne kadar isterdim
dizlerinde yatarken
gözlerime bakarken,
okusun dilin
söylenmemiş türküleri
…..mesela sarı gelini…

Hatice Müge Fındık

Sanaldan Gelen Aşk

Seni” kim tanıştırdı” diye soru sormayın…
Alacağım tepkilerden korkarım…..
Bir çok kötülüğün barındığı şu dünyada..
Onu tanımaktan şeref duyarım!
Babanın oğula,oğulun babaya
Ananın kızına,kızın anaya..
Güvenmediği bir dünyada...
Ona güvenmekten gurur duyarım!

Anlatmayın bana sevgili dostlarım
Sanal alemin tehlikeli olduğundan
Yalan olduğundan bahsetmeyin
Ben de bilebilirim tüm bunları
Doğru adamı bulduğuma yemin ederim

Yalan dünyanın maskeli insanları…!
Yanlış adam her yerde yanlıştır bana göre
Sanalda, realde, her alanda, her koşulda..
Boşyere tüketmeyin nefesinizi...
Bu aşkı yaşamaktan sevinç duyarım


Kader buluşturdu diye inanmışım bir kere
Sevgisine,sevdasına vurulmuşum bin kere
Bakışına,gülüşüne yanmışım bir kere
Hay! sanaldan gelen adamım benim...
Uğruna ölmekten onur duyarım!


13.06.2006

Hatice Müge Fındık

Sana Kavuşmak

keskin virajların keskin yamaçlarında
keskin bakışlı bir avcının,
şahinle bakışmasıdır sana kavuşmak..

haylaz çocuklardan dayak yemiş
gözyaşları sümüklerine karışmış,
bir babasız çocuğun,başının okşanmasıdır,
sana kavuşmak!

Temmuz’un uzun günlerinde tırpan sallamış,
dili damağına yapışmış bir çiftçinin,
buz gibi su testisine kavuşmasıdır,
sana kavuşmak!

orman arasında kıvrılıp giden bir derenin,
coşkuyla nehirlere koşması ve
çağlayarak okyanusla buluşmasıdır
sana kavuşmak!

çöpten ekmek toplayan bir garibin,
uzatılan bir tas çorbaya bakarken,
gözlerindeki mutluluktur,
sana kavuşmak!

Hatice Müge Fındık

Saat kaç...?

hazırlamış en alasından
Cumhuriyet gazetesi..
“saat kaç” adlı cd yi
dün..iş arkadaşlarımla bende izledim
atamın son anlarını….
09:05 de mavi gözleri…,
kapanmadan önce son sözleri
“saat kaç “dediğini..
ve ebedi uykusuna daldığını
masa etrafında kalakaldık
o anı bir kez, bir kez daha yaşadık
kimse belli etmedi..
ama herkes ağladı
gözyaşlarımız atamız için…..
gözyaşlarımız vatan için
gitmişti gök gözlü atam
gitmişti o lider……
ve öksüzdür Türkiye
öksüzdür altmışsekizyıldır…

hiçbir lider gelmedi onun gibi
vatanını onun gibi korumadı
ileriye taşımadı..
yıllardır sağ sol kavgaları..
yıllardır koltuk sevdalıları..
atamı bile rahat bırakmaz
ebedi uykusunda bazıları.
Allah adını ağzından bırakmaz
Salkımı da kimseye yutturmaz
Atama dil uzatır utanmaz
Atam olmasaydı neler olurdu
Anasını belki ama
Babasını zor bulurdu

Atama vermiş bir güç Yaradan
“Yürü kulum arkandayım” der gibi
Bu vatanı o kurtardı
İstediğinizi yapın
Değiştiremezsiniz bu gerçeği..!
Aptal sanmayın yeni nesli..!
Bir kesim olsa da gerici
Dert değil… büyük kesim ilerici
Atam olmasıydı eğer
Çağlarmıydı vatanımda
şimdi ezan sesleri..!

Hatice Müge Fındık

Şair firarda……!

Acının son bulduğu anlar oldu kum saatinde
Yürürken gecenin mavisinde yan yana
Fark edemedim zamanı
Kalemim durmuş artçı şoklarda
Sorumluluğun en yüksek düzeyinde
hayatının en parlak döneminde
Aşkların en büyüğüne
Tutuklandı yürek……
Martıların aç kalmadığı saatlerde,
Vurulan dalgalarda ıslanırken kış günü
Üşünmedi….ateş basmış tüm vücuda..
Alayla geçmişe bakarken
Çılgın gülüşler var dudaklarımda
Bazen gözlerinde kendimi
Bazen gözyaşında sevgimi
Bazen suskun bir ilahi peşinde
Sürüklendiğimi………..
Yargılarım insafsız
İdamlarım yargısız ve sehpasız..
İpini koparmışçasına koşarken
yollarım kararsız,!

Aşk ayinine katıldı beden
Tanıklar dilsiz
Mehtap ve deniz ……
Kutsandı sevda………anlayana!
Bitimsiz mutluluk dağları var içimde
Bir de endişe…..ya bir gün giderse!

Ayrılmak koyar mı bu kadar adama?
Sefil gecelerde uyunmaz
Kasvetli günlerde çalışılmaz
Kafada bir tek o Esar….
Yatak aramadı sevda
Arzuların kucağında
yorgun düşmüş kalemim.
susmuş yüreğim
sadece arkanda
aramayın sormayın beni
şair firarda…………….

Hatice Müge Fındık

sağol güzel paylaşım

teşekkürler