ReDCoDe
05-19-2008, 01:42 AM
Nuriye Hala ve Cemal Usta Aşkı
Nuriye hala yine seni sordu dün
Hasta yatağında..
Ellerimi tutup,”cemal’imi gördün mü?
Hiçbir haber yok mu? ”dedi
Yoksa başına bir şey mi geldi?
“Merak etme Nuriye hala, o çok iyi “dedim
Seni anlattı gene dün,
Söz verdik biz birbirimize..
Bir tek bizi ölüm ayırır diye..
“Yuvamız olacaktı “diye inledi
Olmasaydı, bir mani
Küçük evimizde olacaktık şimdi..
Nasıl acaba sağlığı,hastamı yoksa? dedi.
Yatağında güçlükle nefes alırken...
“O beni habersiz bırakmazdı
Bir şey mi oldu acep” dedi
Ve radyoda çıkan o meşhur türküyü dinlerken
“alkanlar içinde kaldı camal im”
Süzüldü yaşlar, feri gitmiş,
kocaman mavi gözlerinden
“cemalim” dedi ama sesi çıkmadı,çıkamadı
Nuriye halanın gırtlağından..
Tıkanmıştı adını duyduğunda yine..
“Sana selamı var cemal ustanın”dedim
Ve ayrıldım yanından...
O’da sana selam söyledi
Huzur evinde olduğunu sanıyor senin,
Ben uydurdum bu yalanları...
Ama bu sabah ezan saatinde
Veda etmiş yaşama Nuriye hala sessizce
Göğsünden senin resmin çıkmış
Yırtılmış ve solmuş eski bir resmin..
Gözleri açık gitmiş Nuriye hala
Tıpkı senin gibi cemal usta..
Az önce öğlen namazını müteakip,
Karaman mezarlığına defnettik,
Bir yuvası oldu artık Nuriye halanın
Senin ondan çok önce oralara gittiğini
Biz hiç söyleyemedik,
Artık bir yuvanız var cemal usta
Oralarda cennette bir yerlerde,.
Buluşmuşunuzdur mutlaka….!
Hatice Müge Fındık
Nuriye hala yine seni sordu dün
Hasta yatağında..
Ellerimi tutup,”cemal’imi gördün mü?
Hiçbir haber yok mu? ”dedi
Yoksa başına bir şey mi geldi?
“Merak etme Nuriye hala, o çok iyi “dedim
Seni anlattı gene dün,
Söz verdik biz birbirimize..
Bir tek bizi ölüm ayırır diye..
“Yuvamız olacaktı “diye inledi
Olmasaydı, bir mani
Küçük evimizde olacaktık şimdi..
Nasıl acaba sağlığı,hastamı yoksa? dedi.
Yatağında güçlükle nefes alırken...
“O beni habersiz bırakmazdı
Bir şey mi oldu acep” dedi
Ve radyoda çıkan o meşhur türküyü dinlerken
“alkanlar içinde kaldı camal im”
Süzüldü yaşlar, feri gitmiş,
kocaman mavi gözlerinden
“cemalim” dedi ama sesi çıkmadı,çıkamadı
Nuriye halanın gırtlağından..
Tıkanmıştı adını duyduğunda yine..
“Sana selamı var cemal ustanın”dedim
Ve ayrıldım yanından...
O’da sana selam söyledi
Huzur evinde olduğunu sanıyor senin,
Ben uydurdum bu yalanları...
Ama bu sabah ezan saatinde
Veda etmiş yaşama Nuriye hala sessizce
Göğsünden senin resmin çıkmış
Yırtılmış ve solmuş eski bir resmin..
Gözleri açık gitmiş Nuriye hala
Tıpkı senin gibi cemal usta..
Az önce öğlen namazını müteakip,
Karaman mezarlığına defnettik,
Bir yuvası oldu artık Nuriye halanın
Senin ondan çok önce oralara gittiğini
Biz hiç söyleyemedik,
Artık bir yuvanız var cemal usta
Oralarda cennette bir yerlerde,.
Buluşmuşunuzdur mutlaka….!
Hatice Müge Fındık